حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَمْرٍو وَأَيُّوبَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ نَحْوَهُ قَالَ: "وَكَفِّنُوهُ فِى ثَوْبَيْنِ." [قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ سُلَيْمَانُ قَالَ أَيُّوبُ ثَوْبَيْهِ. وَقَالَ عَمْرٌو ثَوْبَيْنِ. وَقَالَ ابْنُ عُبَيْدٍ قَالَ أَيُّوبُ فِى ثَوْبَيْنِ. وَقَالَ عَمْرٌو فِى ثَوْبَيْهِ. زَادَ سُلَيْمَانُ وَحْدَهُ وَلاَ تُحَنِّطُوهُ.]

Bize Süleyman b. Harb ve Muhammed b. Ubeyd, onlara Hammâd, ona Amr ve Eyyûb, onlara Said b. Cübeyr, ona da İbn Abbas hadisi buna yakın manada şöyle rivayet etmiştir: "Onu iki parça elbise ile kefenleyin." [Ebu Davud, hadisin Süleyman ve Eyyûb rivayetinde 'İki parça elbisesi ile' ifadesiyle, Amr rivayetinde ise 'Herhangi iki parça elbise ile' nakledildiğini; İbn Ubeyd'in de Eyyûb'den rivayetinde 'Herhangi iki parça elbise ile' derken, Amr'ın 'İki parçalık elbisesi ile' diye naklettiğini belirtmiştir. Sadece Süleyman'ın rivayetinde 'Ayrıca ona koku da sürmeyiniz' ziyadesi geçmektedir.]

• Ebû Davud Sünen-i Ebu Davud Cenâiz 84, /755

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِى شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: "وَقَصَتْ بِرَجُلٍ مُحْرِمٍ نَاقَتُهُ فَقَتَلَتْهُ، فَأُتِىَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ اغْسِلُوهُ وَكَفِّنُوهُ وَلاَ تُغَطُّوا رَأْسَهُ وَلاَ تُقَرِّبُوهُ طِيبًا، فَإِنَّهُ يُبْعَثُ يُهِلُّ."

Bize Osman b. Ebu Şeybe, ona Cerîr, ona Mansur, ona Hakem, ona Said b. Cübeyr, ona da İbn Abbas şöyle rivayet etmiştir: "İhramlı bir adamı, devesi üzerinden düşürüp boynunu kırmış ve ölmesine sebep olmuştu. O adam Rasulullah'a (sav) getirildiğinde 'Onu yıkayın, kefenleyin, başını örtmeyin, koku da sürmeyin. Çünkü o, kıyamet günü telbiye getirerek diriltilecektir' buyurdu."

• Ebû Davud Sünen-i Ebu Davud Cenâiz 84, /756

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ قَالَ مَرُّوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِجَنَازَةٍ فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا خَيْرًا فَقَالَ "وَجَبَتْ." ثُمَّ مَرُّوا بِأُخْرَى فَأَثْنَوْا عَلَيْهَا شَرًّا فَقَالَ "وَجَبَتْ." ثُمَّ قَالَ "إِنَّ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ شُهَدَاءُ."

• Ebû Davud Sünen-i Ebu Davud Cenâiz 80, /754

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِىُّ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ مَهْدِىٍّ الْمِصِّيصِىُّ - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ - قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَهْدِىٍّ السُّلَمِىُّ - عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ وَكَانَتْ لَهُ صُحْبَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ "إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا سَبَقَتْ لَهُ مِنَ اللَّهِ مَنْزِلَةٌ لَمْ يَبْلُغْهَا بِعَمَلِهِ ابْتَلاَهُ اللَّهُ فِى جَسَدِهِ أَوْ فِى مَالِهِ أَوْ فِى وَلَدِهِ." [قَالَ أَبُو دَاوُدَ زَادَ ابْنُ نُفَيْلٍ "ثُمَّ صَبَّرَهُ عَلَى ذَلِكَ." ثُمَّ اتَّفَقَا "حَتَّى يُبْلِغَهُ الْمَنْزِلَةَ الَّتِى سَبَقَتْ لَهُ مِنَ اللَّهِ تبارك و تَعَالَى."]

• Ebû Davud Sünen-i Ebu Davud Cenâiz 1, /723

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى وَمُسَدَّدٌ - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنِ الْعَوَّامِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السَّكْسَكِىِّ عَنْ أَبِى بُرْدَةَ عَنْ أَبِى مُوسَى قَالَ سَمِعْتُ النَّبِىَّ صلى الله عليه وسلم غَيْرَ مَرَّةٍ وَلاَ مَرَّتَيْنِ يَقُولُ "إِذَا كَانَ الْعَبْدُ يَعْمَلُ عَمَلاً صَالِحًا فَشَغَلَهُ عَنْهُ مَرَضٌ أَوْ سَفَرٌ كُتِبَ لَهُ كَصَالِحِ مَا كَانَ يَعْمَلُ وَهُوَ صَحِيحٌ مُقِيمٌ."

• Ebû Davud Sünen-i Ebu Davud Cenâiz 2, /724

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ - قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ بَشَّارٍ - عَنْ أَبِى عَامِرٍ الْخَزَّازِ عَنِ ابْنِ أَبِى مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّى لأَعْلَمُ أَشَدَّ آيَةٍ فِى الْقُرْآنِ قَالَ "أَيَّةُ آيَةٍ يَا عَائِشَةُ." قَالَتْ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى "(مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ)" قَالَ "أَمَا عَلِمْتِ يَا عَائِشَةُ أَنَّ الْمُؤْمِنَ تُصِيبُهُ النَّكْبَةُ أَوِ الشَّوْكَةُ فَيُكَافَأُ بِأَسْوَإِ عَمَلِهِ وَمَنْ حُوسِبَ عُذِّبَ." قَالَتْ أَلَيْسَ اللَّهُ يَقُولُ "(فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا)" قَالَ "ذَاكُمُ الْعَرْضُ يَا عَائِشَةُ مَنْ نُوقِشَ الْحِسَابَ عُذِّبَ." [قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ بَشَّارٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِى مُلَيْكَةَ.]

• Ebû Davud Sünen-i Ebu Davud Cenâiz 3, /724

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ أَبِى مَسْلَمَةَ عَنْ أَبِى نَضْرَةَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ: "دُفِنَ مَعَ أَبِى رَجُلٌ، فَكَانَ فِى نَفْسِى مِنْ ذَلِكَ حَاجَةٌ، فَأَخْرَجْتُهُ بَعْدَ سِتَّةِ أَشْهُرٍ، فَمَا أَنْكَرْتُ مِنْهُ شَيْئًا إِلاَّ شُعَيْرَاتٍ كُنَّ فِى لِحْيَتِهِ مِمَّا يَلِى الأَرْضَ."

Bize Süleyman b. Harb, ona Hammâd b. Zeyd, ona Ebu Mesleme Said b. Yezid, ona da Ebu Nadra, Câbir'in şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Babamla birlikte bir adam daha (aynı kabre) defnedilmişti. Bundan dolayı içimde bir rahatsızlık oluştu. Altı ay sonra onu çıkardım (ve başka bir yere defnettim). Yere değen sakalından birkaç tel hariç, bedeninden hiçbir şeyin bozulmamış olduğunu gördüm."

• Ebû Davud Sünen-i Ebu Davud Cenâiz 79, /753

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِىُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ أَبِى حَازِمٍ عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ قَالَ أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْرَ أُمِّهِ فَبَكَى وَأَبْكَى مَنْ حَوْلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم "اسْتَأْذَنْتُ رَبِّى تَعَالَى عَلَى أَنْ أَسْتَغْفِرَ لَهَا فَلَمْ يُؤْذَنْ لِى فَاسْتَأْذَنْتُ أَنْ أَزُورَ قَبْرَهَا فَأُذِنَ لِى فَزُورُوا الْقُبُورَ فَإِنَّهَا تُذَكِّرُ بِالْمَوْتِ."

Bize Muhammed b. Süleyman el-Enbari, ona Muhammed b. Ubeyd (et-Tenafisî), ona Yazid b. Keysan (el-Yeşküri), ona Ebu Hazim'in (Selman Mevla Azze) rivayet ettiğine göre Ebu Hureyre şöyle demiştir: Rasulullah (sav), annesinin kabrine geldi, ağladı ve çevresindekileri de ağlattı. Ardından Rasulullah (sav) şöyle buyurdu: "Yüce Rabbi'mden onu (annemi) bağışlaması için dua etmek üzere izin istedim; ancak bana izin verilmedi. Bunun üzerine kabrini ziyaret etmek için izin istedim, buna izin verildi. Kabirleri ziyaret ediniz. Kuşkusuz kabir ziyareti, ölümü hatırlatır."

• Ebû Davud Sünen-i Ebu Davud Cenâiz 81, /754

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِى عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: "أُتِىَ النَّبِىُّ صلى الله عليه وسلم بِرَجُلٍ، وَقَصَتْهُ رَاحِلَتُهُ فَمَاتَ وَهُوَ مُحْرِمٌ. فَقَالَ كَفِّنُوهُ فِى ثَوْبَيْهِ، وَاغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ، وَلاَ تُخَمِّرُوا رَأْسَهُ. فَإِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُلَبِّى." [قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ فِى هَذَا الْحَدِيثِ خَمْسُ سُنَنٍ كَفِّنُوهُ فِى ثَوْبَيْهِ أَىْ يُكَفَّنُ الْمَيِّتُ فِى ثَوْبَيْنِ، وَاغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ أَىْ إِنَّ فِى الْغَسَلاَتِ كُلِّهَا سِدْرًا، وَلاَ تُخَمِّرُوا رَأْسَهُ، وَلاَ تُقَرِّبُوهُ طِيبًا. وَكَانَ الْكَفَنُ مِنْ جَمِيعِ الْمَالِ.]

Bize Muhammed b. Kesir, ona Süfyan (es-Sevrî), ona Amr b. Dinar, ona Said b. Cübeyr, ona da İbn Abbas şöyle rivayet etmiştir: "Rasulullah'a (sav) ihramlı iken devesinden düşüp boynu kırılan ve vefat eden bir adam getirildi. Hz. Peygamber (sav) 'Onu iki parça ihramıyla kefenleyin, su ve sidr otu ile yıkayın, başını da örtmeyin. Allah (cc) onu kıyamet gününde telbiye getirirken diriltecektir' buyurdu." [Ebu Davud, Ahmed b. Hanbel'den bu hadiste şu beş sünnetin bulunduğunu duydum demiştir: 'Onu iki parça ihramıyla kefenleyin' demek, ölen kişinin iki kıyafetle kefenleneceğini gösterir. 'Onu, su ve sidr otu ile yıkayın' demek, her yıkamada sidr otunun kullanılacağını belirtir. Ayrıca başının örtülmeyeceği ve ona koku sürülemeyeceği, ayrıca kefenin de ölen kişinin tüm malından karşılanacağı (sünnetleri de).]

• Ebû Davud Sünen-i Ebu Davud Cenâiz 84, /755

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَالِحٍ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ "لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَائِرَاتِ الْقُبُورِ وَالْمُتَّخِذِينَ عَلَيْهَا الْمَسَاجِدَ وَالسُّرُجَ."

• Ebû Davud Sünen-i Ebu Davud Cenâiz 82, /754