أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِى الزِّنَادِ عَنِ الأَعْرَجِ عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِىِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: "إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَعْجَبُ مِنْ رَجُلَيْنِ يَقْتُلُ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ (وَقَالَ مَرَّةً أُخْرَى لَيَضْحَكُ مِنْ رَجُلَيْنِ يَقْتُلُ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ) ثُمَّ يَدْخُلاَنِ الْجَنَّةَ."

Bize Muhammed b. Mansûr, ona Süfyan, ona Ebu Zinâd,ona A'rec, ona da Ebu Hureyre, Hz. Peygamber'in (sav) şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Allah (cc), biri diğerini öldürüp de ardından ikisi de cennete giren şu iki kişinin durumuna hayret eder. (Bir başka defasında Hz. Peygamber (sav) 'Allah (cc) bu duruma sevinir' buyurmuştur."

Açıklama: Hadiste, kâfir birinin müslümanı öldürüp müslümanın cennete girdiği, ardından kafirin müslüman olup öldürdüğü müslüman gibi cenette girdiği anlatılmak istenmiştir. Hadislerde Allah'a nisbet edilen "hayret etmek" ve "sevinmek" fiilleri, teşbihe kaçmamak için "rahmetiyle tecelli eder, memnun olur" şeklinde anlaşılmalıdır.

• Nesâî Sünen-i Nesâî Cihâd 37, /2292

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِى يُونُسُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِى عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَعَبْدُ اللَّهِ ابْنَا كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ سَلَمَةَ بْنَ الأَكْوَعِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ قَاتَلَ أَخِى قِتَالاً شَدِيدًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَارْتَدَّ عَلَيْهِ سَيْفُهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِى ذَلِكَ وَشَكُّوا فِيهِ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلاَحِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَأْذَنُ لِى أَنْ أَرْتَجِزَ بِكَ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رضى الله عنه اعْلَمْ مَا تَقُولُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَوْلاَ اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم « صَدَقْتَ » . فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا وَالْمُشْرِكُونَ قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا فَلَمَّا قَضَيْتُ رَجَزِىَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم « مَنْ قَالَ هَذَا » . قُلْتُ أَخِى . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم « يَرْحَمُهُ اللَّهُ » . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلاَةَ عَلَيْهِ يَقُولُونَ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلاَحِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم « مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا » . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ ابْنًا لِسَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ فَحَدَّثَنِى عَنْ أَبِيهِ مِثْلَ ذَلِكَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ حِينَ قُلْتُ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلاَةَ عَلَيْهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم « كَذَبُوا مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا فَلَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ » . وَأَشَارَ بِأُصْبُعَيْهِ .

Bize Amr b. Sevvâd, ona İbn Vehb, ona Yunus, ona İbn Şihâb, ona Kâb b. Mâlik'in oğulları Abdurrahman ve Abdullah, onlara da Seleme b. Ekva şöyle rivayet etmiştir: "Hayber günü kardeşim, Rasulullah (sav) ile beraber amansızca savaştı. (Derken) kılıcı kendisine dönüp onu öldürdü! (Bundan dolayı) Rasulullah'ın (sav) ashabı bu hususta ileri geri konuştular ve (onun şehadetine dair) şüpheye düşüp 'Kendi silahı ile ölen biri' (dediler). Hz. Peygamber (sav) Hayber'den döndü. Ben de 'Yâ Rasulullah! Senin için şiir okumama izin verir misin?' dedim. Nebî (sav) kendisine izin verdi. Ömer b. Hattâb (ra) 'Ne diyeceğine dikkat et' dedi. Ben 'Vallahi! Allah olmasaydı ne hidayete erer ne sadaka verir ne de namaz kılardık' dedim. Nebî (sav), 'Doğru dedin' buyurdu. Ben 'Düşman ile karşılaşırsak üzerimize dinginlik indir. Ayaklarımızı sabit kıl! Müşrikler bize gerçekten saldırganlıkta bulunmuşlardır' dedim. Şiirimi bitirdiğimde Hz. Peygamber (sav) 'Bunu kim söyledi?' buyurdu. Ben de 'Kardeşim' dedim. Rasulullah (sav) 'Allah ona rahmet etsin' buyurdu. Ben 'Yâ Rasulullah! Vallahi! İnsanlar onun cenaze namazını kılmaktan endişe edip 'Kendi silahı ile ölen biri' diyorlar' dedim. Nebî (sav) 'Kardeşin mücahide yaraşır şekilde cihad etti' buyurdu." [İbn Şihâb der ki: Sonraları Seleme b. Ekva'nın oğullarına (bu hadisi) sordum, bana babalarından buna benzer şekilde nakilde bulundular. Ne var ki (onlar, babaları Seleme'nin), “İnsanlar (onun cenaze) namazı(nı) kılmaktan gerçekten çekiniyorlar” dediğimde Rasulullah'ın (sav), "Hata etmişler! (Baban) mücahid(e yaraşır şekilde) cihad etti! (Kendi kılıcıyla öldürülmesinden dolayı) onun sevabı iki kattır" buyurduğunu ve Nebî'nin (sav) (bu durumu) iki parmağı ile gösterdiğini ifade ettiler.]

• Nesâî Sünen-i Nesâî Cihâd 29, /2290

أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بَكَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى - وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ بْنِ سُمَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَاقِدٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ حَدَّثَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: "مَا عَلَى الأَرْضِ مِنْ نَفْسٍ تَمُوتُ وَلَهَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ تُحِبُّ أَنْ تَرْجِعَ إِلَيْكُمْ وَلَهَا الدُّنْيَا إِلاَّ الْقَتِيلُ. فَإِنَّهُ يُحِبُّ أَنْ يَرْجِعَ فَيُقْتَلَ مَرَّةً أُخْرَى."

Bize Harun b. Muhammed b. Bekkâr, ona Muhammed b. İsa b. Kâsım b. Sümey, ona Zeyd b. Vâkid, ona Kesîr b. Mürre, ona da Ubâde b. Sâmit, Hz. Peygamber'in (sav) şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Yeryüzünde, şehit olanlar dışında, Allah nezdinde hayra nâil olan hiçbir kimse, dünyadaki her şeye sahip olacak olsa bile sizin yanınıza dönmeyi istemez. Şehit ise dünyaya dönüp Allah yolunda bir kez daha öldürülmeyi arzular."

• Nesâî Sünen-i Nesâî Cihâd 33, /2291

أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: "يُؤْتَى بِالرَّجُلِ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا ابْنَ آدَمَ كَيْفَ وَجَدْتَ مَنْزِلَكَ؟ فَيَقُولُ أَىْ رَبِّ خَيْرَ مَنْزِلٍ. فَيَقُولُ سَلْ وَتَمَنَّ، فَيَقُولُ أَسْأَلُكَ أَنْ تَرُدَّنِى إِلَى الدُّنْيَا فَأُقْتَلَ فِى سَبِيلِكَ عَشْرَ مَرَّاتٍ لِمَا يَرَى مِنْ فَضْلِ الشَّهَادَةِ."

Bize Ebu Bekir b. Nâfi, ona Behz, ona Hammâd, ona Sâbit, ona da Enes, Hz. Peygamber'in (sav) şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Cennet ehlinden bir adam Allah'ın (cc) huzuruna getirilir. Allah (azze ve celle) ona 'Ey Adem oğlu! Makamını nasıl buldun?' diye sorar. Adam 'Ey Rabbim! Makamların en hayırlısıdır' der. Allah (cc) 'Daha da isteyip temennide bulunabilirsin' buyurunca, adam şehid olmanın faziletini bildiğinden dolayı 'Beni dünyaya döndürmeni ve senin yolunda on defa öldürülmeyi isterim' der."

• Nesâî Sünen-i Nesâî Cihâd 34, /2291

أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِى صَالِحٍ عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: "الشَّهِيدُ لاَ يَجِدُ مَسَّ الْقَتْلِ إِلاَّ كَمَا يَجِدُ أَحَدُكُمُ الْقَرْصَةَ يُقْرَصُهَا."

Bize İmrân b. Yezid, ona Hâtim b. İsmail, ona Muhammed b. Aclân, ona Ka'kâ b. Hakîm, ona Ebu Salih, ona da Ebu Hureyre, Hz. Peygamber'in (sav) şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Şehit, ölümün acısını, sizden birinin kendisini ısıran sineğin tattığı acı kadar hisseder."

• Nesâî Sünen-i Nesâî Cihâd 35, /2291

أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ شُرَيْحٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ثَعْلَبَةَ الْحَضْرَمِىِّ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ حُجَيْرَةَ يُخْبِرُ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: "خَمْسٌ مَنْ قُبِضَ فِى شَىْءٍ مِنْهُنَّ فَهُوَ شَهِيدٌ. الْمَقْتُولُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ شَهِيدٌ، وَالْغَرِقُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ شَهِيدٌ، وَالْمَبْطُونُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ شَهِيدٌ، وَالْمَطْعُونُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ شَهِيدٌ، وَالنُّفَسَاءُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ شَهِيدٌ."

Bize Yunus b. Abdüla'lâ, ona İbn Vehb, ona Abdurrahman b. Şurayh, ona Abdullah b. Sa'lebe el-Hadramî, ona İbn Huceyre, ona da Ukbe b. Âmir, Hz. Peygamber'in (sav) şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: "Şu beş şeyden biri sebebiyle ölenler şehittir: Allah yolunda öldürülen kimse şehittir. Allah yolunda boğularak ölen kimse şehittir. Allah yolunda karın hastalığına tutulup ölen kimse şehittir. Allah yolunda vebaya yakalanıp ölen kimse şehittir. Allah yolunda lohusa iken ölen kadın da şehittir."

• Nesâî Sünen-i Nesâî Cihâd 36, /2291

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُ قَالَ رَجُلٌ يَوْمَ أُحُدٍ أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ فَأَيْنَ أَنَا قَالَ « فِى الْجَنَّةِ » . فَأَلْقَى تَمَرَاتٍ فِى يَدِهِ ثُمَّ قَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ .

• Nesâî Sünen-i Nesâî Cihâd 31, /2291

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلاَنَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِىِّ عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِىِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَخْطُبُ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ قَاتَلْتُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ صَابِرًا مُحْتَسِبًا مُقْبِلاً غَيْرَ مُدْبِرٍ أَيُكَفِّرُ اللَّهُ عَنِّى سَيِّئَاتِى قَالَ « نَعَمْ » . ثُمَّ سَكَتَ سَاعَةً قَالَ « أَيْنَ السَّائِلُ آنِفًا » . فَقَالَ الرَّجُلُ هَا أَنَا ذَا . قَالَ « مَا قُلْتَ » . قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ صَابِرًا مُحْتَسِبًا مُقْبِلاً غَيْرَ مُدْبِرٍ أَيُكَفِّرُ اللَّهُ عَنِّى سَيِّئَاتِى قَالَ « نَعَمْ إِلاَّ الدَّيْنَ سَارَّنِى بِهِ جِبْرِيلُ آنِفًا » .

• Nesâî Sünen-i Nesâî Cihâd 32, /2291

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنِى مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِى سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِى قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ صَابِرًا مُحْتَسِبًا مُقْبِلاً غَيْرَ مُدْبِرٍ أَيُكَفِّرُ اللَّهُ عَنِّى خَطَايَاىَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم « نَعَمْ » . فَلَمَّا وَلَّى الرَّجُلُ نَادَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَوْ أَمَرَ بِهِ فَنُودِىَ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم « كَيْفَ قُلْتَ » . فَأَعَادَ عَلَيْهِ قَوْلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم « نَعَمْ إِلاَّ الدَّيْنَ كَذَلِكَ قَالَ لِى جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ » .

• Nesâî Sünen-i Nesâî Cihâd 32, /2291

أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاَءِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِى قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِىِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ ضَرَبْتُ بِسَيْفِى فِى سَبِيلِ اللَّهِ صَابِرًا مُحْتَسِبًا مُقْبِلاً غَيْرَ مُدْبِرٍ حَتَّى أُقْتَلَ أَيُكَفِّرُ اللَّهُ عَنِّى خَطَايَاىَ قَالَ « نَعَمْ » . فَلَمَّا أَدْبَرَ دَعَاهُ فَقَالَ « هَذَا جِبْرِيلُ يَقُولُ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ عَلَيْكَ دَيْنٌ » .

• Nesâî Sünen-i Nesâî Cihâd 32, /2291