Açıklama: İki isnadı vardır. İlki Hammad b. Seleme tarikiyle mevsul, diğeri Süfyân es-Sevrî tarikiyle mürseldir. Çünkü o Ebu Said'i, Yahya b. İmare'den sonra zikretmemiştir. Bu da rivayet mürsel olduğunu gösterir.
Öneri Formu
Hadis Id, No:
52531, HM011810
Hadis:
حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَحَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ قَالَ حَمَّادٌ فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرْ سُفْيَانُ أَبَا سَعِيدٍ قَالَ
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَرْضُ كُلُّهَا مَسْجِدٌ إِلَّا الْمَقْبَرَةَ وَالْحَمَّامَ
Tercemesi:
Açıklama:
İki isnadı vardır. İlki Hammad b. Seleme tarikiyle mevsul, diğeri Süfyân es-Sevrî tarikiyle mürseldir. Çünkü o Ebu Said'i, Yahya b. İmare'den sonra zikretmemiştir. Bu da rivayet mürsel olduğunu gösterir.
Yazar, Kitap, Bölüm:
Ahmed b. Hanbel, Müsned-i Ahmed, Ebu Said el-Hudrî 11810, 4/210
Senetler:
()
Konular:
Hamam, hamam yasakları
İbadethane, yeryüzü temizdir
Kabir, Kabirleri, Peygamber kabirlerini mescid edinmek
Kabir, Türbe, kabirlerin / türbelerin mescid haline getirilmesi
Namaz, mezarlıkta namaz kılmanın mekruh oluşu
Açıklama: Sahih hadistir. İki isnadı vardır. Birinci Yezid b. Harun - Şu'be'den - Amr b. Murre'den - Ebu'l-Bahterî'den - "Bir adamdan" - Ebu Said'den şeklindedir. Bu isnad Ebu Said'den nakleden adamın ibhamından dolayı zayıftır. İkinci isnad Müslim'in şartlarına göre sahihtir.
Öneri Formu
Hadis Id, No:
52537, HM011815
Hadis:
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَمْنَعَنَّ أَحَدَكُمْ مَخَافَةُ النَّاسِ أَنْ يَقُولَ بِالْحَقِّ إِذَا شَهِدَهُ أَوْ عَلِمَهُ
قَالَ شُعْبَةُ فَحَدَّثْتُ هَذَا الْحَدِيثَ قَتَادَةَ فَقَالَ مَا هَذَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ حَدَّثَنِي أَبُو نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَمْنَعَنَّ أَحَدَكُمْ مَخَافَةُ النَّاسِ أَنْ يَقُولَ بِالْحَقِّ إِذَا شَهِدَهُ أَوْ عَلِمَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَحَمَلَنِي عَلَى ذَلِكَ أَنِّي رَكِبْتُ إِلَى مُعَاوِيَةَ فَمَلَأْتُ أُذُنَيْهِ ثُمَّ رَجَعْتُ قَالَ شُعْبَةُ حَدَّثَنِي هَذَا الْحَدِيثَ أَرْبَعَةُ نَفَرٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَتَادَةُ وَأَبُو مَسْلَمَةَ وَالْجُرَيْرِيُّ وَرَجُلٌ آخَرُ
Tercemesi:
Açıklama:
Sahih hadistir. İki isnadı vardır. Birinci Yezid b. Harun - Şu'be'den - Amr b. Murre'den - Ebu'l-Bahterî'den - "Bir adamdan" - Ebu Said'den şeklindedir. Bu isnad Ebu Said'den nakleden adamın ibhamından dolayı zayıftır. İkinci isnad Müslim'in şartlarına göre sahihtir.
Yazar, Kitap, Bölüm:
Ahmed b. Hanbel, Müsned-i Ahmed, Ebu Said el-Hudrî 11815, 4/211
Senetler:
()
Konular:
Dürüstlük, halktan korkmasına rağmen doğruyu söylemek