حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ ، عَنْ نُبَيْحِ بْنِ عَبْدِ اللهِ الْعَنَزِيِّ ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ ، قَالَ : سَافَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَضَرَت الصَّلاَةُ , فَجَاءَ رَجُلٌ بِفَضْلِهِ فِي إدَاوَةٍ فَصَبَّهُ فِي قَدَحٍ ، قَالَ : فَتَوَضَّأَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، ثُمَّ إنَّ الْقَوْمَ أَتَوْا بَقِيَّةَ الطَّهُورِ وَقَالُوا : تَمَسَّحُوا تَمَسَّحُوا ، قَالَ : فَسَمِعَهُمْ رَسُولُ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ : عَلَى رِسْلِكُمْ ، قَالَ : فَضَرَبَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ فِي الْقَدَحِ فِي جَوْفِ الْمَاءِ ، ثُمَّ قَالَ : أَسْبِغُوا الطَّهُورَ ، قَالَ : فَقَالَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللهِ : وَالَّذِي أَذْهَبَ بَصَره لَقَدْ رَأَيْت الْمَاءَ يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا رَفَعَ يَدَهُ حَتَّى تَوَضَّؤُوا أَجْمَعُونَ ، فَقَالَ الأَسْوَدُ : حَسِبتهُ قَالَ : كُنَّا مِئَتَيْنِ أَوْ زِيَادَةٍ.

Bize Abîde b. Humeyd, ona Esved b. Kays, ona Nubeyh b. Abdullah el-Anezî, ona da Câbir b. Abdullah şöyle demiştir:

"Allah Rasulü (sav) ile birlikte yolculuk yapıyorduk. Namaz vakti gelince bir adam, elindeki kırbadaki (tulumdaki) artan suyunu getirdi ve bir kaba boşalttı. Allah Rasûlü (sav) bu su ile abdest aldı. Sonra cemaatten bazı kimseler, kabın içinde kalan abdest suyunun yanına gelip '(su ile elinizi yüzünüzü) mesh edin, mesh edin' dediler. Allah Rasulü (sav) onların bunu söylediklerini işitti ve 'Acele etmeyin (yavaş olun)' buyurdu, sonra elini kabın içindeki suya daldırdı ve 'Hadi şimdi güzelce abdest alın' buyurdu. Cabir b. Abdullah der ki: 'Gözlerin ışığını alan (Allah’a) yemin ederim ki, Allah Rasulü'nün (sav) parmaklarının arasından suyun aktığını gördüm. Oradaki herkes abdestini tamamlayana kadar Allah Rasulü (sav) elini sudan çekmedi. Esved der ki: Zannederim Câbir 'Biz o gün, iki yüz kişi veya daha fazlaydık' demiştir."

---

• İbn Ebî Şeybe Musannef-i İbn Ebû Şeybe Fedâil 32381, 16/459