حدثنا حسين بن منصور حدثنا أسباط بن محمد حدثنا الشيباني سليمان بن فيروز عن عكرمة عن ابن عباس . قال الشيباني وحدثني عطاء أبو الحسن السوائي ولا أظنه إلا ذكره عن ابن عباس رضي الله عنهما: { يا أيها الذين آمنوا لا يحل لكم أن ترثوا النساء كرها } . الآية . قال كانوا إذا مات الرجل كان أولياؤه أحق بامرأته إن شاء بعضهم تزوجها وإن شاؤوا زوجوها وإن شاؤوا لم يزوجوها فهم أحق بها من أهلها فنزلت هذه الآية في ذلك

Bize Hüseyin b. Mansur, esbât b. Muhammed, ona Süleyman b. Feyrûz eş-Şeybânî, ona İkrime ona da İbn Abbâs; (T) Şeybânî der ki: Bana Ebu Hasan Atâ es-Suvâî şöyle rivayet etmiştir:

İbn Abbâs "Ey iman edenler! Kadınları zorla miras olarak almak size helâl olmaz" (Nisa, 19) ayeti hakkında şöyle der: Cahiliye döneminde bir adam vefat ettiği zaman, onun velileri, geride kalan eşi konusunda da hak sahibi olur, isterlerse, içlerinden biri onunla evlenir, isterlerse onu başka birisiyle evlendirip mehrini alırlar, isterlerse o kadını kimseyle evlendirmeyip (ölene kadar bekletir, sonra da mirasını alırlardı). İşte bu ayet, bunlar hakkında indi.

• Buhârî Sahîh-i Buhârî İkrâh 5, 2/659

واشتكت النار إلى ربها، فقالت: يا رب أكل بعضي بعضا، فأذن لها بنفسين، نفس في الشتاء ونفس في الصيف، فهو أشد ما تجدون من الحر، وأشد ما تجدون من الزمهرير "

• Buhârî Sahîh-i Buhârî Mevâkîtu's-Salât 9, 1/301

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ أَخْبَرَنِي ثَوْرٌ عَنْ أَبِي الْغَيْثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَنَالَهُ رِجَالٌ مِنْ هَؤُلَاءِ

Bize Abdullah b. Abdülvahab, ona Abdülaziz, ona Sevr, ona Ebu Gays, ona da Ebu Hureyre'nin rivayet ettiğine göre Hz. Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur:

"(iman Süreyya yıldızında bile olsa), bunlardan bazı adamlar ona ulaşacaktır" buyurdu.

Açıklama: Hadisin tam metni için M006498 numaralı hadise bakınız.

• Buhârî Sahîh-i Buhârî Tefsîr 1, 2/281

حدثنا إسماعيل حدثني مالك عن عبد الله بن دينار عن عبد الله بن عمر رضي الله عنهما أن رسول الله صلى الله عليه و سلم قال:
" ألا كلكم راع وكلكم مسؤول عن رعيته فالإمام الذي على الناس راع وهو مسؤول عن رعيته والرجل راع على أهل بيته وهو مسؤول عن رعيته والمرأة راعية على أهل بيت زوجها وولده وهي مسؤولة عنهم وعبد الرجل راع على مال سيده وهو مسؤول عنه ألا فكلكم راع وكلكم مسؤول عن رعيته "

Bize İsmail, ona Mâlik, ona Abdullah b. Dînâr, ona da Abdullah b. Ömer'in söylediğine göre Rasulullah (sav) şöyle buyurmuştur:
"Dikkat ediniz! Her biriniz çobandır ve elinin altındakilerden sorumludur. Yönetici olanlar çobandır ve idaresi altında bulunanlardan sorumludur. Erkek ev halkı üzerinde bir çobandır ve ev halkından sorumludur. Kadın kocasının evi üzerinde bir çobandır ve bundan sorumludur. Hizmetçi efendisinin malı üzerinde bir çobandır ve bundan sorumludur. Dikkat edin! Her biriniz çobansınız ve kendi idareniz altındakilerden sorumlusunuz."

• Buhârî Sahîh-i Buhârî Ahkâm 1, 2/696

حَدَّثَنَا الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو هَمَّامٍ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَتْ الْأَنْصَارُ اقْسِمْ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ النَّخْلَ قَالَ لَا قَالَ يَكْفُونَنَا الْمَئُونَةَ وَيُشْرِكُونَنَا فِي التَّمْرِ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا

Bize Ebu Hemmâm Salt b. Muhammed, ona Muğîre b. Abdurrahman, ona Ebu Zinâd, ona A'rac, ona da Ebu Hüreyre (ra) şöyle demiştir:

Ensar, Hz. Peygamber'e “hurma bahçelerini bizimle muhacirler arasında bölüştür” dediler. Hz. Peygamber (sav) "Hayır" dedi. Bunun üzerine Ensar, muhacirlere “bize işlerimizde yardımcı olun biz de hasatı sizinle paylaşalım” dediler. Muhacirler de “kabul ettik ve itaat ettik” dediler.

• Buhârî Sahîh-i Buhârî Menâkıbü'l-Ensâr 3, 2/6

حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ حَفْصَةَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ تُحِدَّ فَوْقَ ثَلَاثٍ إِلَّا عَلَى زَوْجٍ فَإِنَّهَا لَا تَكْتَحِلُ وَلَا تَلْبَسُ ثَوْبًا مَصْبُوغًا إِلَّا ثَوْبَ عَصْبٍ

Bize Fadl b. Dükeyn, ona Abdüsselâm b. Harb, ona Hişam, Hafsa, ona da Ümmü Atiyye’nin rivayet ettiğine göre Nebi (sav) şöyle buyurdu:

"Allah'a ve ahiret gününe inanan bir kadına kocası dışında herhangi bir kimse için üç günden fazla yas tutması helal değildir. O bu yas esnasında sürme çekemez ve asb türü (Yemen işi renkli) elbise dışında boyalı bir elbise giyemez."

• Buhârî Sahîh-i Buhârî Talak 49, 2/381

حَدَّثَنا مُسَدَّدٌ:حدثنا يحيى عن يحيى بن سعيدٍ قال:سمعت سعيدَ بنَ المسيَّبِ قال: سمعت سعدًا يقول:جمعَ لي النبيُّ صلي الله عليه و سلم أبوَيهِ يومَ أحد.

Bize Müsedded, ona Yahya, ona Yahya b. Said, ona Said b. Müseyyeb, ona da Sa'b. Ebu Vakkâs şöyle demiştir:

Hz. Peygamber (sav), Uhud günü ("annem ve babam sana fedâ olsun" diyerek) anne ve babasını benim için beraber anmıştır.

• Buhârî Sahîh-i Buhârî Meğâzî 18, 2/62

قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ : وزاد ابن إسحاقَ: حدثني ابنُ أبي نجيحٍ و أبانُ بنُ صالحٍ عن عطاءٍ و مجاهدٍعن ابن عباسٍ قال: تزوَّج النبيُّ صلى الله عليه و سلَّم ميمونةَ في عمرةِ القضاء.

Buhârî der ki: Bana İbn İshak, ona Ebu Necîh ve Ebân b. Sâlih, onlara Atâ ve Mücahid, onlara İbn Abbas aynı hadisi rivayet etmiş ve İbn İshak rivayetinde şu eklemeyi yapmıştır:
Hz. Peygamber (sav) Meymûne ile Kazâ Umresi'nde evlenmiştir.

• Buhârî Sahîh-i Buhârî Meğâzî 43, 2/102

حدثنا محمدُ بنُ بشَّارٍ: حدَّثنا محمدُ بنُ جعفرٍ: حدَّثنا شعبةُ قال: سمعتُ أبا إسحاقَ عن صِلَةَ بنِ زُفَرَ، عن حذَيفةَ -رضي الله عنه- قال: جاءَ أهل نَجرانَ إلى النبيّ صلى الله عليه و سلَّم فقالوا: ابعَثْ لنا رجلاً أمينًا، فقال: "لأبعثنَّ إليكم رجلاً أمينًا حقَّ أمينٍ"، فاستشرَفَ له الناسُ، فبعث أبا عبيدَةَ بن الجرّاح.

Bize Muhammed b. Beşşâr, ona Muhammed b. Cafer, ona Şu'be, ona Ebu İshâk, ona Sıla b. Züfer, ona da Huzeyfe (ra) şöyle demiştir:

Necrân Heyeti Hz. Peygamber'e gelip “bize emin bir adam gönder” dediler. Peygamber (sav) de "Size elbette hakkıyla emin olan birisini göndereceğim" bu­yurdu. Bu esnada insanlar, kendisinin gönderilmesini arzu edip beklerken Hz. Pey­gamber (sav) Ebu Ubeyde b. Cerrâh'ı gönderdi.

• Buhârî Sahîh-i Buhârî Meğâzî 72, 2/126

حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ حَدَّثَنَا الأَعْرَجُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَغَيْرُهُ عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ.
وَنَافِعٌ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ:
"إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنِ الصَّلاَةِ ، فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ."

• Buhârî Sahîh-i Buhârî Mevâkîtu's-Salât 9, 1/300