11735 Kayıt Bulundu.
Giriş
Giriş
Bize Ömer b. Hafs, ona babam (Hafs b. Gıyas), ona el-A'meş, ona Şakik, ona da Abdullah'ın rivayet ettiğine göre Hz. Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur:
"Müslümana sövmek fasıklık, onunla savaşmak ise küfürdür."
Bize Haccâc b. Minhâl, ona Şu'be, ona Vakıd, ona babası (Muhammed b. Zeyd), ona İbn Ömer'in rivayet ettiğine göre Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur:
"Benden sonra birbirinizin boynunu vuran kâfirlere dönüşmeyin."
Bize Ahmed b. İşkâb, ona Muhammed b. Fudayl, ona babası (Fudayl. Ğazvân), ona da İbn Abbâs'ın (r.anhuma) rivayet ettiğine göre Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur:
"Benden sonra dininizden dönüp de birbirinizin boynunu vuran kâfirler olmayınız."
Bize Müsedded, ona Yahya, ona Kurra b. Halid, ona İbn Sîrîn, ona Abdurrahman b. Ebu Bekre ve benim yanımda Abdurrahman b. Ebu Bekre'den daha değerli olan bir adam (Humeyd b. Abdurrahman), onlara da, babası (Ebu Bekre) şöyle rivayet etmiştir:
Rasulullah (sav) insanlara hutbe verdi ve "bu hangi gündür biliyor musunuz?" buyurdu. Sahâbîler “Allah ve Rasulü en bilendir” dediler. Hatta biz, Rasulullah (sav) bu güne başka bir ad verecek sandık. Rasulullah (sav) "bu, Kurban Bayramı günü değil midir?" buyurdu. Biz “evet ey Allah'ın Rasulü” dedik. Rasulullah (sav) "bu şehir hangi şehirdir? (Mekke) değil midir?" buyurdu. Bizler “evet ey Allah'ın Rasulü” dedik. Bunun üzerine Rasulullah (sav) "şu hâlde iyi biliniz ki, bu ayınız, bu beldeniz, bu gününüz nasıl dokunulmaz ise kanlarınız, mallarınız, namuslarınız ve derileriniz birbirinize öyle saygın ve dokunulmazdır. Sizlere tebliğ ettim mi?" buyurdu. Bizler “evet” dedik. Rasulullah "Allah'ım, şahit ol" dedikten sonra "burada hazır bulunanlar, burada hazır bulunmayanlara bunu aktarsın. Çünkü bazı aktaranlar, bu meseleyi kendinden daha iyi anlayanlara aktarmış olabilir" buyurdu. (Muhammed b. Sîrîn der ki:) Tebliğ çoğu kez böyle olmuştur. Rasulullah (sav) "benden sonra birbirinizin boynunu vuran kâfirlere dönüşmeyiniz" buyurdu.
(Abdurrahman b. Ebu Bekre der ki:) Câriye b. Kudâme tarafından yakılan İbn el-Hadramî'nin yakıldığı gün, Câriye kendi askerlerine “Ebu Bekre'yi kontrol edin (bakalım teslim oluyor mu?)” dedi. Askerler ona “İşte Ebu Bekre, seni (ve senin yaktığın İbn el Hadramî'yi) görüyor (ve tepki vermiyor)” dediler.
Abdurrahman der ki: Bana annem, Ebu Bekre'nin şöyle dediğini aktarmıştır: Eğer onlar evime girip üzerime yürümüş olsalardı bile ben onlara karşı kendimi müdafaa etmek üzere kamıştan bir sopaya bile el uzatmazdım. (Çünkü Hz. Peygamber (sav) "benden sonra birbirinizin boynunu vuran kâfirlere dönüşmeyiniz" buyurmuştur.)
Bize Süleyman b. Harb, ona Şu'be, ona Ali b. Müdrik, ona Ebu Zur'a b. Amr b. Cerîr, ona da Cerîr şöyle demiştir:
Peygamber (sav) Veda Haccı'nda bana "insanları sustur" dedi sonra da "benden sonra, birbirinizin boynunu vuran kâfirlere dönüşmeyiniz" buyurdu.
Bize Abdullah b. Abdülvahhab, ona Hammâd, ona ismini söylemediği bir adam, ona Hasan, ona da (Ahnef b. Kays) şöyle demiştir:
Ben Fitne (Ali ile Muaviye arasındaki harp) gecelerinde silâhımla çıkmıştım. Beni Ebu Bekre karşıladı ve “nereye gitmek istiyorsun?” diye sordu. Ben de “Rasulullah'ın amca oğluna yardım etmek istiyorum” dedim. Ebu Bekre bana “Rasûlullah (sav) "iki Müslüman kılıçlarıyla birbirlerine yönelip vuruştukları zaman, ikisi de ateştedir" buyurdu” dedi. Kendisine “öldüren tamam da, ölen neden ateştedir?” diye soruldu. Rasulullah (sav) "ölen de arkadaşını öldürmek istemiştir" buyurdu.
Hammâd b. Zeyd der ki: Ben, bana rivayet etmelerini azru ederek, bu hadisi Eyyûb es-Sahtıyânî ile Yunus b. Ubeyd'e aktardım. Her ikisi de “bu hadisi Hasan Basrî, Ahnef ibn Kays'tan, o da Ebu Bekre'den rivayet etmiştir” dediler.
Bize Süleyman, ona da Hammâd bu hadisi rivayet etmiştir.
Muemmel der ki: Bize Hammâd b. Zeyd, ona Eyyûb, Yunus, Hişâm b. Hasan ve Muallâ b. Ziyâd, onlara Hasan Basrî, ona Ahnef, ona da Ebu Bekre bu hadisi Hz. Peygamber'den (sav) rivayet etmiştir.
Ma'mer bu hadisi Eyyûb'den rivayet etmiştir.
Bekkâr b. Abdülazîz bu hadisi babasından, o da Ebu Bekre'den rivayet etmiştir.
Ğunder der ki: Bize Şu'be, ona Mansûr, ona Rib'î b. Hırâş, ona da Ebu Bekre bu hadisi Hz. Peygamber'den (sav) rivayet etmiştir.
Sufyân bu hadisi Mansûr'dan (merfu olarak) rivayet etmemiştir.
Bize Muhammed b. Müsennâ, ona Velîd b. Müslim, ona İbn Cabir, ona Büsr b. Übeydullah el-Hadramî, ona Ebu İdris el-Havlânî, ona da Huzeyfe b. Yemân şöyle demiştir:
İnsanlar, Rasulullah'a (sav) gelecekte olacak olan hayırlı olayları sorardı, bense bana erişmesinden tedirgin olarak, kötü olayları sorardım. Bu endişe ile bir defasında “Ey Allah'ın Rasulü, biz vaktiyle bir cahiliye ve kötülük ortamında idik. Sonra Allah bize şu hayrı (İslam'ı) getirdi. Bu hayırdan sonra bir kötülük ve fitne var mıdır?” diye sordum. Rasulullah (sav) "evet vardır" buyurdu. Ben “o şer ve fitneden sonra bir hayır var mıdır?” dedim. Rasulullah (sav) "evet, bir hayır vardır. Fakat onun içinde bir duman bulunacak" buyurdu. Ben “o hayrın dumanı nedir?” dedim. Rasulullah (sav) "o devirde bir grup, benim yoluma (sünnetime) aykırı bir yol tutacak. Sen onların tutumlarının bir kısmını onaylayacak, bir kısmını da hoş karşılamayacaksın" buyurdu. Ben “bu karışık hayır devrinden sonra, yine bir kötülük devri gelecek midir?” dedim. Rasulullah (sav) "evet gelecektir. O devirde birtakım davetçiler halkı cehennem kapılarına çağıracak. Her kim onların davetine uyarsa, onu cehenneme atacaklar" buyurdu. Ben “ey Allah'ın Rasulü bu davetçileri bize tarif etsen” dedim. Rasulullah (sav) "onlar bizim içimizden birileri olup bizim dilimizle konuşurlar" buyurdu. Ben “o döneme kadar yaşarsam bana nasıl hareket etmemi emredersin?” dedim. Rasulullah (sav) "İslam toplumundan ayrılma ve onların devlet başkanlarına itaat et" buyurdu. “Onların bir topluluğu ve başlarında bir devlet reisi yoksa?” dedim. Rasulullah (sav) "bir ağaç kökünü kemirerek yaşamaya mal olsa da o grupların hepsinden ayrıl ve ölüm erişinceye kadar bu ayrılık üzere bulun" buyurdu.