حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِى كُرَيْبٍ - قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كُنَّا نَمْشِى مَعَ النَّبِىِّ صلى الله عليه وسلم فَمَرَّ بِابْنِ صَيَّادٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
"قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا." فَقَالَ دُخٌّ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
"اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ." فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِى فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
"دَعْهُ فَإِنْ يَكُنِ الَّذِى تَخَافُ لَنْ تَسْتَطِيعَ قَتْلَهُ."

Bize Muhammed b. Abdullah b. Nümeyr, İshak b. İbrahim ve Ebu Küreyb, onlara Ebu Muaviye, ona A'meş, ona Şakik, ona da Abdullah şöyle rivayet etti: Hz. Peygamber (sav) ile yürürken İbn İbn Sayyâd'a denk geldik. Hz. Peygamber (sav) ona; "gönlümde senin için bir şey sakladım, onu bil" buyurdu. İbn Sayyâd; gönlünden geçen şey duh (duman) dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber (sav); "sus, yıkıl git, haddini aşma" buyurdu. Hz. Ömer; ey Allah'ın Rasulü! İzin ver de şunun boynunu vurayım dedi. Hz. Peygamber (sav); "onu bırak, eğer o korktuğun gibi (Deccal) ise sen ona güç yetiremezsin" buyurdu.

• Müslim Sahîh-i Müslim Fiten ve Eşratu's-sâat 7345, /1195